وب سایت شخصی سید مجتبی بنائی - تجربیاتی از حوزه تدریس، مهندسی نرم افزار و فناوری اطلاعات

اسب سواری، مرد چلاق و افلیجی را سر راه خود دید که از او کمک می خواست.

مرد سوار دلش به حال او سوخت. از اسب پیاده شد و او را از جا بلند کرد و روی اسب گذاشت تا او را به مقصد برساند. مرد چلاق وقتی بر اسب سوار شد، دهنه ی اسب را کشید و گفت : ... اسب را بردم ، و با اسب گریخت!

اما پیش از آنکه دور شود صاحب اسب داد زد : تو ، تنها اسب را نبردی ، جوانمردی را هم بردی! اسب مال تو ؛ اما گوش کن ببین چه می گویم! مرد چلاق اسب را نگه داشت. مرد سوار گفت : هرگز به هیچ کس نگو چگونه اسب را به دست آوردی؛ زیرا می ترسم که دیگر « هیچ سواری » به پیاده ای رحم نکند!

نظرات (0)

Subscribe to this comment's feed

نام

ایمیل

وب سایت

عنوان

نظر

کوچکتر | بزرگتر

Subscribe via email (registered users only)

I have read and agree to the Terms of Usage.

افزودن نظر