مثل دوستی که همیشه موقع دست دادن خداحافظی، آن لحظه ی قبل از رها کردن دست، با نوک انگشتهاش به دست هایت یک فشار کوچک می دهد....
راننده تاکسی ای که حتی اگر در ماشینش را محکم ببندی بلند می گوید: روز خوبی داشته باشی دخترم.
آدم هایی که توی اتوبوس وقتی تصادفی چشم در چشمشان می شوی، دستپاچه رو برنمی گردانند، لبخند می زنند و هنوز نگاهت می کنند.
آدم هایی که حواسشان به بچه های خسته ی توی مترو هست، بهشان جا می دهند، گاهی بغلشان می کنند.
آن هایی که هر دستی جلویشان دراز شد به تراکت دادن، دست را رد نمی کنند. هر چه باشد با لبخند می گیرند و یادشان نمی رود همیشه چند متر جلوتر سطلی هست، سطل هم نبود کاغذ را می شود تا کرد و گذاشت توی کیف.
دوست هایی که بدون مناسبت کادو می خرند، مثلا می گویند این شال پشت ویترین انگار مال تو بود. یا گاهی دفتر یادداشتی، نشان کتابی، پیکسلی.
آدم هایی که از سر چهارراه نرگس نوبرانه می خرند و با گل می روند خانه.
آدم هایی اس ام اس های آخر شب، که یادشان نمی رود گاهی قبل از خواب، به دوستانشان یادآوری کنند که چه عزیزند، آدم های اس ام اس های پرمهر بی بهانه، حتی اگر با آنها بدخلقی و بی حوصلگی کرده باشی.
آدم هایی که هر چند وقت یک بار ایمیل پرمحبتی می زنند که مثلاً تو را می خوانم و بعد هر یادداشت غمگین، خط هایی می نویسند که یعنی هستند تا در غمت شريك شوند و از آن بكاهند، کسانی که غم هیچکس را تاب نمی آوردند.
آدم هایی که حواسشان به گربه ها هست، به پرنده ها هست.
آدم هایی که اگر توی کلاس تازه وارد باشی، زود صندلی کنارشان را به لبخند تعارف می کنند که غریبگی نکنی.
آدم هایی که خنده را از دنیا دریغ نمی کنند، توی پیاده رو بستنی چوبی لیس می زنند و روی جدول لی لی می کنند.
همین آدم ها، چیزهای کوچکی هستند که دنیا را جای بهتری می کنند برای زندگی کردن...
ايكاش ما هم يكي از اين آدم ها باشيم.
مطالب تصادفی
- آزمایش نرم افزار و درس هایی که به کار نمی بریم
- معرفی کتابخانه جاوا اسکریپت LESS - طراحی حرفه ای تر شیوه نامه ها
- برنامه نویسی تلویزیون - گامی به جلو در فراگیری خانه های هوشمند
- نرم افزارهای آموزش الکترونیک
- طنزی زیبا از ایتالو کالوینو
- مقایسه ابزارهای گزارشگیری در دات نت - کریستال ریپورت و استیمول سافت
- مجازی سازی - اجرای برنامه ها بدون نیاز به نصب پیش نیاز ها

نویسنده a guest,آوریل 14, 2011
نویسنده عاشق,مارس 06, 2012
نباید از آدمایی که دلشون سیاهه و ادعای سبز بودن میکنن انتظار داشت
از آدمایی که فکر میکنن باید اطرافیانشون رو بسازن در حالیکه انصافا خودشون ناقص ترینند
(ببخشید استاد اگه میشه این نظر رو مخصوص تایید کنید . از ناشناس بودن و ناشناس نظر دادن بدم میاد .
the one هستم.)
اتفاقا منم که این مطلب رو خوندم یاد همکلاسی های قائنم افتادم که چه خوبی ها که در حقشون کردم و سیاهی دیدم و سیاهی شنیدم.
ای کاش همه میفهمیدند دوست داشتن کلاغی که دل دارد بهتر از دل بستن به طاووسی است که فقط ظاهر خوشگل دارد.
من فهمیدم . اطرافیانم اگرچه آنچنان طاووسی هم نیستند اما دل هم ندارند ...




