جودی ! کاملا با تو موافق هستم که عده ای از مردم هرگز زندگی نمی کنند وزندگی را یک مسابقه دو می دانند ومی خواهند هرچه زودتر به هدفی که درافق دوردست است دست یابند ومتوجه نمی شوند که آن قدرخسته شده اند که شاید نتوانند به مقصد برسند واگرهم برسند ناگهان خودرا در پایان خط می بینند.
درحالی که نه به مسیر توجه داشته اند و نه لذتی از آن برده اند. دیر یا زود آدم پیر و خسته می شود درحالی که از اطراف خود غافل بوده است.
آن وقت دیگر رسیدن به آرزوها و اهداف هم برایش بی تفاوت می شود و فقط او می ماند و یک خستگی بی لذت وفرصت وزمانی که ازدست رفته وبه دست نخواهد آمد. ... جودی عزیزم! درست است، ما به اندازه خاطرات خوشی که از دیگران داریم آنها را دوست داریم و به آنها وابسته می شویم. هرچه خاطرات خوشمان از شخصی بیشتر باشد علاقه و وابستگی ما بیشتر می شود. پس هرکسی را بیشتردوست داریم و می خواهیم که بیشتر دوستمان بدارد باید برایش خاطرات خوش زیادی بسازیم تا بتوانیم دردلش ثبت شویم.
دوستدارتو بابالنگ دراز
مطالب تصادفی
- اجرای برنامه بدون نیاز به نصب دات نت - نرم افزار زنوکد
- کارتهای مرجع - خلاصه سازی و کدهای تقلب در دنیای برنامه نویسی
- مجازی سازی - اجرای برنامه ها بدون نیاز به نصب پیش نیاز ها
- مکالمه رادیویی فوریتهای دریایی با ناو امریکایی
- معرفی کتابخانه جاوا اسکریپت LESS - طراحی حرفه ای تر شیوه نامه ها
- منبعی برای دیدن نمونه مسائل و مسابقات آنلاین برنامه نویسی
- مدیریت کتابخانه دیجیتال شخصی - نرم افزار کالیبری
Subscribe to this comment's feed
